In een hotel met meer dan 250 kamers en een gemiddelde van 500 gasten per dag, gebeurt er altijd wel iets spannends. Meestal zijn het leuke gesprekken en grappige momenten; iemand uitleggen hoe hij naar het Anne Frank Huis komt, een verjaardagstaart regelen, een bedrijfsfeestje vieren in de bar. Je wilt deze mensen zo goed mogelijk helpen en als je een bedankje krijgt of je naam in een recensie terugleest maakt dat je erg trots. Dat is waarom je deze baan leuk blijft vinden.

Natuurlijk zijn er ook minder leuke momenten. Een gast die, na een lange trip, een receptioniste beledigt, problemen die opgelost moeten worden, of erger: een medisch incident. Als hoofd bedrijfshulpverlener word ik er altijd bij gehaald als er medische problemen optreden. Net zoals vandaag.

Er ‘’hangt’’ een man bij de receptie; hij zweet, hij trilt en hij kan bijna niet praten. De receptioniste, Helga, haalt me terwijl ze 112 belt. Ik zorg voor de gast en haal een stoel voor hem. Ondertussen geef ik de antwoorden die de man gegeven heeft op mijn vragen door aan Helga. Het is vrijdagmiddag, druk en rumoerig in onze receptie, het is lastig om elkaar te verstaan.

De man blijkt diabetes te hebben, heeft niks gegeten, maar heeft wel een joint gerookt. De verpleger adviseert ons om de man suikerwater te geven. Na een paar minuten komt de ambulance aan en de verpleegsters gaan hem meteen onderzoeken. De man hoeft niet naar het ziekenhuis. Zoete drankjes en eten met veel suiker en hij moet snel weer oké zijn.

Ondertussen doen we ons best om zijn vrouw te bereiken. Het gezelschap heeft 3 kamers geboekt. De vrouw is op geen van de kamers. We geven niet op, want hij wil echt heel graag zijn vrouw zien. Logisch, toch?

Ik neem de man mee naar de ontbijtzaal, waar het rustiger is. Ik geef de man een glas sinaasappelsap en twee boterhammen met jam. Hij heeft zijn boterhammen nog niet eens aan geraakt. Ik besluit hem te voeren want hij is duizelig, zegt hij. Als een klein kind voer ik hem stukje voor stukje zijn jam. In het glas doe ik een rietje. We blijven bellen naar de kamers van het gezelschap van de man. En eindelijk krijgen we zijn vrouw aan de lijn.

Hoe vertel je iemand dat je het alarmnummer moest bellen zonder diegene ongerust te maken? De vrouw komt geschokt naar de ontbijtzaal. Ik vraag me af of ik eigenlijk wel met mevrouw X spreek. Stel je voor dat je de verkeerde kamer hebt gebeld? Gelukkig is het wel de goede vrouw. Ik wil nu afscheid nemen van het koppel, maar de man vraagt me te blijven. Wat doe je dan? Juist, je blijft.

Later ga ik door met mijn dagelijkse bezigheden en de man blijf in mijn gedachten. Ik ga even kijken of ze nog in de lounge zitten. Ze zitten er niet meer, dus ik bel de vrouw op. De vrouw vertelt me dat het weer goed gaat. Hij heeft geslapen, daarna wat gegeten en nu slaapt hij weer. Ze zegt dat ze erg dankbaar is dat ik haar man heb geholpen.

Weer een probleem opgelost. Nu kan ik weer gerust naar huis gaan. Morgen weer een uitdagende dag!

Janine
Manager Golden Tulip Amsterdam West